Demirkubuz sinemasına aşina biri olarak sergiye girmek yönetmenin gizli odalarına girmek gibiydi.Segi salonuna girdiğimde sadece fotoğraflar değil o meşhur Demirkubuz karanlığını da gördüm.Tüm bir ömrü anlatan birer donmuş film sahneleriydi sanki. Kendimi bir kapı aralığında kalakalmış yakaladım.Sanki olmamam gereken bir yerdeymişim gibi.O genç kızın bakışlarıyla karşılaştığımda bir yabancının yalnızlığına izinsizce dahil olmuştum artık.Suçlulukla beraber bir
Devamı

              Mezarlık bekçisi mi, ölümün bekçisi mi, yoksa özgürlüğün bekçisi mi Beşir? Ölümle yaşamın o ince çizgisine sandalyesini çekmiş, morarmış dudaklarıyla sigarasını ve çayını içip kendi dünyasındaki doğrularını düşünüyor ve yaşıyor. Evet, kendi dünyası çünkü Beşir ne eşinin ne devletin ne de dünürlerinin beklentisini karşılayabilecek kadar “normal”. Bu yüzden deli denmez mi zaten Beşir gibilere?
Devamı