Hayatımızın bir döneminde hepimiz o cümleleri kurmuşuzdur: “İçim acıyor.”, “Göğsüme bir ağırlık oturdu.”. Dilimiz, ruhsal olarak yıkıldığımız anlarda hep bedensel fiillere sığınır. Yüzyıllar boyunca bu çarpıcı benzetmelerin sadece birer edebi süs ve duygu yoğunluğunu anlatmanın şiirsel bir yolu olduğu düşünüldü. Descartes ile başlayan ruh ve bedenin keskin çizgilerle ayrılması, ruhun acı çekebileceğini ama bunun kemiğe
Devamı