Bazı şiirler bir şey anlatmaz. En azından ilk bakışta öyle görünür. Birkaç görüntü bırakır ve geri çekilir. Özdemir Asaf’ın Tablo adlı şiirini okurken ben de böyle hissettim. Bir kedi var, bir kadın var ve bir gece var. Şiir sanki yalnızca bunları yan yana koyuyor. Ama biraz durup bakınca bu üç şeyin birbirine değmesiyle bir şeyin yavaş yavaş
Devamı

Şiir okumayı severiz, hatta bazı şairleri “favorimiz” diye ayırırız. Ancak bazen, o favori şairin bir şiiri bizi hiç yakalamaz. Böyle anlarda şiirin kendisini mi yetersiz bulmalıyız, yoksa okur olarak o şiirin içindeki derinliğe düşmediğimizi mi kabul etmeliyiz? Favori şair kavramı, edebiyat okurunun kurduğu en kişisel bağlardan biridir. Yine de bu bağın her şiirde aynı yoğunlukla
Devamı

Gündelik kelimelerle yazılmış bir şiir derin olabilir mi? Büyük bir duygu, süssüz bir dilden taşabilir mi? Büyük şiirlerin çoğu gösterişli kelimelerle yazılmaz; kimi zaman en yoğun hisler, gündelik ve sade bir dilden sızar. Ahmet Arif’in Ay Karanlık şiiri de tam olarak böyle bir yerden konuşur: abartıya kaçmadan, duyguyu büyütmeden, ama okurun içinden geçerek.  Sevgiliye duyulan özlem, Türk
Devamı

Günlük hayatın koşturmacası içinde, her gün artan sorumluluklar ve çevremizdeki beklentiler zaman zaman üzerimizde büyük bir baskı oluşturuyor. Okul, iş, sosyal hayat derken tüm bu yüklerin arasında kendimize ayırdığımız anlar giderek azalıyor. Bu yoğunluk içinde insan adeta bir labirentte kaybolmuş gibi hissediyor, başaramama korkusu ve yetersizlik düşünceleriyle renkte boğuşuyor. Peki, bu müsabakada her zaman galip
Devamı